Ο ΕΝΦΙΑ μπλοκάρει την έκδοση φορολογικής ενημερότητας

Όσοι έχουν βεβαιωμένες οφειλές ακόμη και εάν δεν έχουν γίνει ληξιπρόθεσμες και υπερβαίνουν τα 30 ευρώ θα πρέπει να περάσουν από την εφορία τους για να πάρουν τη φορολογική ενημερότητα που θέλουν να χρησιμοποιήσουν για είσπραξη χρημάτων ή μεταβίβαση ακινήτων.

Αν δεν υφίστανται χρέη η έκδοση ενημερότητας είναι μια απλή υπόθεση μερικών κλικ στον υπολογιστή. Οι φορολογούμενοι δεν χρειάζεται να περάσουν από την εφορία αλλά μπορούν να λάβουν ενημερότητα από το σπίτι ή το γραφείο τους. Όταν όμως έχει μεσολαβήσει η βεβαίωση φόρων όπως ο φόρος εισοδήματος ή ο ΕΝΦΙΑ, τότε δεν είναι δυνατή η διαδικτυακή έκδοση της ενημερότητας.

Συγκεκριμένα, το Taxisnet δεν εκδίδει φορολογική ενημερότητα διαδικτυακά, ακόμα και στην περίπτωση όπου υπάρχουν απλώς βεβαιωμένες μη ληξιπρόθεσμες οφειλές, εφόσον η ενημερότητα ζητείται για μεταβίβαση ακινήτου και είσπραξη χρημάτων.

Εάν ο φορολογούμενος οφείλει έως 30 ευρώ (βεβαιωμένα χρέη στον ΑΦΜ του ή οφειλές για τις οποίες έχει την ευθύνη καταβολής), και εφόσον πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις χορήγησης ενημερότητας (έχουν υποβληθεί η απαιτούμενες δηλώσεις, δεν υπάρχει δέσμευση χορήγησης), μπορεί να λάβει αποδεικτικό ενημερότητας διαδικτυακά για κάθε νόμιμη χρήση, εκτός της είσπραξης χρημάτων και εκτός μεταβίβασης ακινήτου.

Στην περίπτωση όπου υπάρχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές ακόμα και εάν βρίσκονται σε ενήμερη ρύθμιση, από το Τaxisnet μπορείτε να εκδώσετε ενημερότητα για όλες τις άλλες χρήσεις πλην της είσπραξης χρημάτων και της μεταβίβασης ακινήτων. Για τις δύο τελευταίες περιπτώσεις θα πρέπει να περάσετε από την εφορία, η οποία θα παρακρατήσει από το τίμημα μεταβίβασης του ακινήτου τη συνολική οφειλή.

Πηγή: in.gr

Καθυστερεί η απόφαση για τις 120 δόσεις για οφειλές σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία

Πρώτα θα κλείσει η εκκρεμότητα για την αυτοματοποιημένη διαδικασία ρύθμισης οφειλών από 20.000 έως 50.000 ευρώ εντός εξωδικαστικού μηχανισμού και μετά θα οριστικοποιηθεί η υπουργική απόφαση για τη ρύθμιση των 120 δόσεων για οφειλές προς εφορία και ασφαλιστικά ταμεία εκτός εξωδικαστικού.
Αυτό επισημαίνουν στο enikonomia.gr παράγοντες με γνώση του θέματος, καθώς υπάρχουν μια σειρά ζητημάτων που χρήζουν περαιτέρω διευκρινίσεων.
H κυβέρνηση επεδίωκε μια γενναιόδωρη ρύθμιση για πάνω από 400.000 οφειλέτες που δεν πληρούσαν προϋποθέσεις για να ενταχθούν στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Ειδικότερα για οφειλές από 20.000 και πάνω μετά την αυτόματη διαγραφή του 85% των προσαυξήσεων προς τη κοινωνική ασφάλιση ήθελαν να δώσουν τη δυνατότητα ώστε να διαγραφεί και μέρος της κύριας οφειλής, στο ύψος που αυτή θα καταστήσει βιώσιμη την επιχείρηση.
Οι δανειστές υποστηρίζουν ότι είναι αδύνατη η σύνταξη της προβλεπόμενης μελέτης βιωσιμότητας για τους αυτοαπασχολούμενους καθώς πρόκειται κατά κύριο λόγο για φυσικά πρόσωπα και δεν μπορούν να παρουσιάσουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν τη βιωσιμότητά τους. Επίσης για να μειωθεί η οφειλή πρέπει να μειωθεί και ο χρόνος ασφάλισης, καθώς η οφειλή αντιστοιχεί σε ασφαλιστικό χρόνο και οι δανειστές υποστηρίζουν ότι αυτός θα πρέπει να μειωθεί αντίστοιχα.

Πηγή: enikonomia.gr

Πότε και πώς διαγράφονται πρόστιμα της Εφορίας

Λαϊκό προσκύνημα στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών από φορολογούμενους που ζητούν δικαίωση

Φωτιά έχει πιάσει η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, αφού χιλιάδες φορολογούμενοι προσφεύγουν μαζικά στην εν λόγω υπηρεσία εσωτερικής επανεξέτασης της Εφορίας και καταγγέλλουν ότι έτυχαν άδικης μεταχείρισης από τον έλεγχο που τους έγινε. Οχι σπάνια, τα στελέχη της ΔΕΔ δικαιώνουν τους ελεγχόμενους, με αποτέλεσμα να σβήνουν πρόστιμα χιλιάδων ή ακόμα και εκατομμυρίων ευρώ που σωρηδόν επέβαλαν οι συνάδελφοί τους.

Ποιο είναι το πραγματικά ενδιαφέρον στην όλη υπόθεση; Οχι σε ποιους σβήνουν πρόστιμα, αλλά το πότε και γιατί. Και αυτό επειδή, σε αντίθεση με το παρελθόν, ό,τι αποφασίζει η ΔΕΔ, κατά περίπτωση, ισχύει αυτομάτως και για όλους τους άλλους φορολογούμενους! Μάλιστα οι αποφάσεις της δεν κρατιούνται μυστικές, αλλά δημοσιοποιούνται στο σύνολό τους με πλήρες νομικό σκεπτικό και αναλυτικά οικονομικά στοιχεία. Αναρτώνται στο Διαδίκτυο ούτως ώστε να έχει πρόσβαση κάθε ενδιαφερόμενος πολίτης. Κοινοποιούνται στις ΔΟΥ για να εφαρμόζονται με ίδια μέτρα και ίδια σταθμά για όλους τους φορολογούμενους. Και, εντέλει, αφού όλα γίνονται δημόσια, μπορεί οποιοσδήποτε να τις επικαλεστεί -και να κριθούν- στα δικαστήρια!


Πήρε μπροστά...

Η υπηρεσία εσωτερικής επανεξέτασης της Εφορίας για τρία και πλέον χρόνια υπήρχε μόνο στα χαρτιά, αφού υπολειτουργούσε. Επιβλήθηκε με απαίτηση της τρόικας για να εξετάζονται υποχρεωτικά οι διαφορές πολιτών και Εφορίας πριν καταλήξουν στα δικαστήρια όπου λιμνάζουν ήδη χιλιάδες υποθέσεις για 5 ή 10 χρόνια. Διά νόμου, πρώτα επιλαμβάνεται η ΔΕΔ και μετά μπορεί ο ελεγχόμενος να προσφύγει στα δικαστήρια. Δεν αποτελεί, όμως, όργανο φορολογικής διαιτησίας με σκοπό να τα βρουν κάπου στη μέση ιδιώτες και κράτος για να κλείσει η υπόθεση. Αντί για παζάρια προκειμένου να μην πάνε στα δικαστήρια οι ελεγχόμενοι, η ΔΕΔ εξετάζει από την αρχή κάθε υπόθεση προκειμένου να εξακριβώσει αν έγινε σωστά ο έλεγχος.
Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί: 35.000 φορολογικούς ελέγχους διενήργησε το 2016 ολόκληρος ο ελεγκτικός μηχανισμός της Εφορίας και καταλόγισε πρόστιμα για παραβάσεις σε σχεδόν 13.500 επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα. Την ίδια χρονιά στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έφτασαν 10.000 προσφυγές ελεγχομένων. Από αυτούς, η ΔΕΔ δικαίωσε (μερικώς ή ολικώς) τους 1.400 ή σχεδόν έναν στους έξι. Στα δικαστήρια κατέληξαν λιγότερες από 5.000 υποθέσεις - άρα απαλλάχτηκαν από άλλες τόσες.


Αποφάσεις-μπούσουλας για την Εφορία 

Πάνω από 4.700 αποφάσεις της ΔΕΔ αναρτήθηκαν ήδη στο Διαδίκτυο. Με άκρως λεπτομερή τεκμηρίωση για τις περισσότερες από αυτές, οι αποφάσεις της συμβάλλουν σε εκδίκαση εξπρές.
Ετσι, ελέγχονται δημόσια για το κύρος τους. Αν ευνοήσουν κάποιον, ισχύουν και για όλους τους υπόλοιπους φορολογούμενους. Ολοι μπορούν να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και να αντιμετωπίζονται ισότιμα από τον φοροελεγκτικό μηχανισμό, απαλλάσσοντας τα δικαστήρια από μαζικές προσφυγές για θέματα που έχουν ήδη λυθεί από τη νομοθεσία και τη λογιστική πρακτική.

Οι αποφάσεις που εκδίδει, όμως, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έχουν και μια άλλη όψη... Σκανδαλίζουν! Προφανώς τους εφοριακούς ελεγκτές των οποίων καταρρίπτονται δημόσια οι αποφάσεις για πρόστιμα και κυρώσεις που επέβαλαν. Αλλά και λειτουργούς της Θέμιδος ή όσους θεωρούν προνόμιο της Δικαιοσύνης -και όχι της Φορολογικής Διοίκησης- να εκδίδει αποφάσεις που δικαιώνουν τους πολίτες. Και ασφαλώς την κυβέρνηση, η οποία ενοχλείται όταν το Δημόσιο χάνει χρήματα. Ενίοτε και την κοινή γνώμη, η οποία δυσπιστεί πώς γίνεται και αποφάσεις των κρατικών υπηρεσιών βγαίνουν υπέρ των φορολογουμένων! Ειδικά μετά το 2010, όπου την ευθύνη της απόδειξης της αθωότητάς του την έχει ο ίδιος ο ελεγχόμενος, αντί να πρέπει η Εφορία να αποδείξει την ενοχή του, οι αποφάσεις της ΔΕΔ (μαζί με τη νομολογία που πλέον παράγεται από το Συμβούλιο της Επικρατείας) αποτελούν τον μόνο μπούσουλα που έχουν οι φορολογούμενοι για να μη σέρνονται κατά χιλιάδες σαν υπόδικοι στα δικαστήρια, αλλά και οι ελεγκτές για να αποφεύγουν λάθη.


Η βίβλος των ελεγκτών

Οι αποφάσεις της ΔΕΔ εντυπωσιάζουν για την τεχνική πληρότητα με την οποία περιβάλλονται, φτάνοντας σε εξαντλητική ανάλυση των στοιχείων της υπόθεσης -και όχι απλή καταγραφή νομικών διατάξεων-, καθώς συχνά οι πράξεις επιβολής προστίμων κινούνται στα όρια της νομιμότητας.

Και μία μόνο απόφαση μπορεί να δίνει λύσεις και απαντήσεις σε δεκάδες θέματα, ώστε να γνωρίζει και κάθε ελεγχόμενος τι ισχύει, τα δικαιώματά του και τους κανόνες ελέγχου. Για παράδειγμα, μία από τις περίπου 5.000 αποφάσεις της ΔΕΔ Αθηνών (αρ. 567/20-1-2017) που αφορά μια υπόθεση και μόνο καλύπτει πάμπολλες άλλες φορολογικές υποθέσεις.
Με μια πρώτη ματιά, θα παρατηρούσε κανείς ότι μειώνει πρόστιμα που είχαν επιβληθεί σε μια επιχείρηση από το Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων (ΚΕΜΕΠ) από 7,5 εκατ. ευρώ που ήταν αρχικά, σε 4,5 εκατ. ευρώ. Το γιατί, όμως, αναλύεται σε 29 ολόκληρες σελίδες στοιχείων και πινάκων, με βάση τις οποίες επιλύονται (άλλοτε ευνοϊκά και άλλοτε όχι για τον φορολογούμενο) πάνω από μια ντουζίνα ζητήματα που ανακύπτουν σε χιλιάδες περιπτώσεις κατά τους ελέγχους καθημερινά. Ενδεικτικά:

1.Εξαιρούνται από τη διενέργεια φορολογικού έλεγχου επιχειρήσεις για τις οποίες έχει εκδοθεί καθαρό φορολογικό πιστοποιητικό από ιδιώτη ελεγκτή, χωρίς επισημάνσεις για φορολογικές παραβάσεις; 
Οχι. Η ΔΕΔ επισημαίνει ότι αυτό ίσχυε έως το 2013 (άρθρο 82 § 5 του ν. 2238/1994) αφού προβλεπόταν ρητώς ότι αν το πιστοποιητικό δεν περιλαμβάνει παρατηρήσεις και διαπιστώσεις παραβάσεων της φορολογικής νομοθεσίας, δεν διενεργείται τακτικός φορολογικός έλεγχος. Ωστόσο στο ισχύον καθεστώς (άρθρο 65Α του ν. 4174/2013) δεν περιελήφθη ανάλογη διάταξη.

2.Πότε αναγνωρίζονται έξοδα ψυχαγωγίας προσωπικού;
Αναγνωρίζονται για έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα της επιχείρησης δαπάνες ψυχαγωγίας προσωπικού (χοροεσπερίδες, εκδρομές κ.λπ.) εάν στα παραστατικά των εγγραφών αναγράφονταν τα άτομα που συμμετείχαν στις εκδηλώσεις, προκειμένου ο έλεγχος να διασταυρώσει ότι πράγματι συμμετείχαν σε αυτές εργαζόμενοι της επιχείρησης και με τον τρόπο αυτό να ελεγχθεί η παραγωγικότητα της δαπάνης. Εν προκειμένω η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα επιχείρηση δεν προσκόμισε στοιχεία των ατόμων που συμμετείχαν στις εκδηλώσεις (αν δηλαδή πρόκειται γα υπαλλήλους της), καθώς και το είδος της εκδήλωσης (αν δηλαδή επρόκειτο για εκδηλώσεις κοπής πρωτοχρονιάτικης πίτας) και η προσφυγή απορρίφθηκε ως αναπόδεικτη.

3.Πότε εκπίπτουν τα έξοδα για ταξίδια στο εξωτερικό;
Δεν αναγνωρίζονται για έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα της επιχείρησης οι δαπάνες για ταξίδια στο εξωτερικό (όπως ξενοδοχεία, γεύματα, εισιτήρια κ.λπ. που έγιναν από υπαλλήλους της επιχείρησης) και πακέτα τουριστικών γραφείων για χώρες του εξωτερικού, αν από τα παραστατικά που επεδείχθησαν στον έλεγχο δεν αποδεικνύεται ότι έγιναν για τις ανάγκες της επιχείρησης. Εν προκειμένω όμως, οι ελεγκτές δεν αμφισβήτησαν τον επαγγελματικό σκοπό του ταξιδιού, αλλά τα έκαναν αποδεκτά κατά ποσοστό 88% της συνολικής δαπάνης κάθε φορολογικού στοιχείου, ενώ δεν αναγνωρίστηκε ποσοστό 12%.

Η ΔΕΔ καταρρίπτει τις αιτιολογίες των ελεγκτών ως ελλιπείς, αόριστες και αναπόδεικτες επειδή δεν αναφέρουν ποιοι είναι οι λόγοι της απόρριψης ποσοστού της δαπάνης (π.χ. εάν η απόρριψη οφείλεται σε τυχόν μη έκδοση των προσηκόντων φορολογικών στοιχείων ή σε μη αναφορά των προσώπων, στα οποία αφορούν οι σχετικές δαπάνες, ή σε μη απόδειξη της σχέσεώς τους με τους σκοπούς της εταιρείας). Η ΔΕΔ στηρίζεται στην εγκύκλιο ΠΟΛ. 1036/2006, με βάση την οποία:

■ Αναγνωρίζονται σαν δαπάνη τα αεροπορικά, σιδηροδρομικά κ.λπ. εισιτήρια, εκτός από δαπάνες μετάβασης τρίτων προσώπων (π.χ. συζύγου, τέκνων) που δεν έχουν σχέση με τη δραστηριότητα της επιχείρησης.

■ Ως προς τα έξοδα διατροφής, ορίζεται ότι αυτά δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα έξοδα διαμονής στο ξενοδοχείο (ύπνου), χωρίς όμως να τίθεται κανένας περιορισμός ως προς τον χώρο σίτισης του στελέχους. Δηλαδή, αναγνωρίζεται η δαπάνη διατροφής ακόμη και αν πραγματοποιείται σε εστιατόριο εκτός του ξενοδοχείου, αλλά και στην περίπτωση αυτή θα αναγνωρίζεται προς έκπτωση μόνο το ποσό μέχρι του αντίστοιχου ποσού της διαμονής.

■ Η επιχείρηση πρέπει να προσκομίζει στον έλεγχο τα απαραίτητα στοιχεία ή να αποδεικνύει με κάθε τρόπο την ανωτέρω σχέση (π.χ. πραγματοποίηση συμφωνίας εξαγωγών, συμμετοχή διευθυντού αγορών ή πωλήσεων σε έκθεση κ.λπ.).

■ Ως αποδεικτικό στοιχείο μετάβασης στο εξωτερικό θεωρείται το εισιτήριο που έχει εκδοθεί στο όνομα του προσώπου. Το ίδιο ισχύει και για τα έξοδα διατροφής, δηλαδή αρκεί η προσκόμιση στοιχείου στο όνομα του προσώπου. Αντίθετα, στο τιμολόγιο του ξενοδοχείου πρέπει να αναγράφονται τα στοιχεία και του προσώπου αλλά και της επιχείρησης για λογαριασμό της οποίας έγινε το ταξίδι.

Επειδή η φορολογική αρχή δεν εξειδίκευσε τις αιτιολογίες απόρριψης της δαπάνης κατά 12%, η ΔΕΔ διέγραψε τη συγκεκριμένη λογιστική διαφορά υπέρ του φορολογουμένου ως πλημμελώς αιτιολογημένη. Βάσει νόμου «η φορολογική διοίκηση έχει την υποχρέωση να παρέχει σαφή, ειδική και επαρκή αιτιολογία για τη νομική βάση, τα γεγονότα και τις περιστάσεις που θεμελιώνουν την έκδοση πράξεως και τον προσδιορισμό φόρου» και «η αιτιολογία πρέπει να είναι σαφής, ειδική, επαρκής και να προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου».

4.Τι εστί «Δαπάνες Προβολής» 
Εν προκειμένω, ο έλεγχος απέρριψε ποσά διαφημιστικών δαπανών επειδή, βάσει νόμου, δεν αναγνωρίζεται δαπάνη της διαφημιζόμενης επιχείρησης αν δεν αποδεικνύεται ότι κατεβλήθη και το τέλος διαφήμισης που αναλογεί με τριπλότυπο είσπραξης του οικείου δήμου ή κοινότητας.
Ωστόσο η προσφεύγουσα επιχείρηση έχει εξηγήσει ότι η δαπάνη αυτή δεν αφορούσε δαπάνη διαφήμισης, όπως θεωρούσαν οι ελεγκτές. Προσκόμισε σύμβαση από όπου προκύπτει ότι πρόκειται για δαπάνες με χρήση sms. Η ΔΕΔ αναγνωρίζει ότι «η χρήση sms (γραπτών μηνυμάτων) αποτελεί πλέον ένα από τα πιο σύγχρονα εργαλεία επικοινωνίας, ενημέρωσης, διαφήμισης και προώθησης πωλήσεων», ενώ και η ίδια η επιχείρηση χαρακτήρισε τις εν λόγω δαπάνες ως «προβολή και διαφήμιση» και όχι απλά διαφήμιση.

Πηγή:protothema.gr

Η νέα ρύθμιση χρεών σε εφορία και ταμεία σε έως 120 δόσεις

Ρυθμίσεις σε ακόμη και 120 δόσεις για όσους έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία και Δημόσιο, ακόμα και εάν πρόκειται για ατομικές επιχειρήσεις, αρκεί οι οφειλές αυτές να έχουν δημιουργηθεί έως και τις 31 Δεκεμβρίου 2016 και να είναι άνω των 20.000 ευρώ, προβλέπει το νομοσχέδιο για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό των ληξιπρόθεσμων οφειλών επιχειρήσεων που κατατέθηκε χθες στη Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή της Βουλής και αναμένεται να συζητηθεί στην Ολομέλεια έως το τέλος της εβδομάδας
Οι επιχειρήσεις που έχουν συνολικές οφειλές προς ρύθμιση από 20.000 έως 50.000 ευρώ θα καταθέτουν την αίτησή τους σε ηλεκτρονική πλατφόρμα και η βιωσιμότητά τους θα κρίνεται με βάση ένα αυτοματοποιημένο σύστημα ανάλυσης, ενώ δεν θα παρεμβαίνει συντονιστής στην όλη διαδικασία. Παράλληλα δίνεται η δυνατότητα για πρώτη φορά στις εταιρείες να συγκεντρώσουν όλες τις οφειλές τους βάζοντας στον μηχανισμό ακόμη και το «κούρεμα» φόρων -του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και του Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (ΦΜΥ)-, αφήνοντας εκτός ρύθμισης μόνο τις μη αποδοθείσες ασφαλιστικές εισφορές.

Συγκεκριμένα για οφειλές προς το Δημόσιο προβλέπεται ότι δεν θα είναι έγκυρος όρος σύμβασης αναδιάρθρωσης ο οποίος ορίζει την αποπληρωμή οφειλών προς το Δημόσιο σε περισσότερες από 120 δόσεις. Κατ' εξαίρεση για οφειλές προς το Δημόσιο οι οποίες υπερβαίνουν τα 2.000.000 ευρώ η αποπληρωμή τους θα μπορεί να γίνεται σε περισσότερες δόσεις εφόσον συναινεί το Δημόσιο, υπό την προϋπόθεση ότι η μεγαλύτερη διάρκεια αποπληρωμής δικαιολογείται από τη συνολική δυνατότητα αποπληρωμής του οφειλέτη και έχει ως αποτέλεσμα την αποπληρωμή συνολικά μεγαλύτερου μέρους της οφειλής προς το Δημόσιο.

Επίσης δεν θα είναι έγκυρος ο όρος σύμβασης εξωδικαστικού συμβιβασμού ο οποίος θα προβλέπει τμηματική αποπληρωμή οφειλών προς το Δημόσιο ανά χρονικά διαστήματα που υπερβαίνουν τον μήνα και καταβολή μηνιαίας δόσης μικρότερης των 50 ευρώ, αλλά και την παροχή περιόδου χάριτος για την αποπληρωμή οφειλών προς το Δημόσιο ή την ικανοποίηση απαιτήσεών του με άλλα ανταλλάγματα αντί χρηματικού ποσού. Οσον αφορά τις οφειλές προς ασφαλιστικά ταμεία, δεν θα επιτρέπεται η διαγραφή βασικής οφειλής παρακρατούμενων εισφορών εργαζομένων προς φορείς κοινωνικής ασφάλισης, ενώ η διαγραφή βασικής οφειλής προς φορείς κοινωνικής ασφάλισης δεν θα επηρεάζει τα ασφαλιστικά δικαιώματα τρίτων. Στις διατάξεις του νομοσχεδίου προβλέπεται η δυνατότητα ένταξης όλων των επιχειρήσεων, ανεξαρτήτως μεγέθους, συμπεριλαμβανομένων και των ατομικών, με συνολικές οφειλές έως 31/12/16 από 20.000 ευρώ και άνω.

Η διαδικασία του εξωδικαστικού συμβιβασμού θα μπορεί να ξεκινήσει ακόμα και εάν εκδηλωθεί ενδιαφέρον μόνο από το 50% των πιστωτών της επιχείρησης, ενώ ευκαιρία ένταξης θα έχουν και οι πλέον υπερχρεωμένες επιχειρήσεις εφόσον πληρούν ως μοναδική προϋπόθεση ότι καλύπτουν τα λειτουργικά τους έξοδα σε μία μόνο χρήση κατά την τελευταία τριετία. Οι ρυθμίσεις των ληξιπρόθεσμων οφειλών, οι οποίες θα γίνονται βάσει ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης της επιχείρησης, θα μπορούν να περιλαμβάνουν μειώσεις επιτοκίων, επιμηκύνσεις περιόδου αποπληρωμής, έως και διαγραφές οφειλών. Μάλιστα ο οφειλέτης θα έχει τη δυνατότητα να ρυθμίσει τα χρέη του προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία έως και σε 120 μηνιαίες δόσεις, δηλαδή για διάστημα 10 ετών, με την ελάχιστη καταβολή να διαμορφώνεται στα 50 ευρώ.

Ωστόσο, ο αριθμός και το ύψος των δόσεων καταβολής του ποσού που θα προσδιορίζεται στη σύμβαση αναδιάρθρωσης για την αποπληρωμή οφειλών προς το Δημόσιο θα καθορίζονται με κριτήρια, τη μηνιαία δυνατότητα αποπληρωμής του οφειλέτη, τη μέγιστη διάρκεια της ρύθμισης και τον υπολογισμό της καθαρής παρούσας αξίας. Σε περίπτωση που στη σύμβαση αναδιάρθρωσης προβλέπεται διαγραφή οφειλών προς το Δημόσιο, θα γίνεται κατά σειρά παλαιότητας, από την παλαιότερη οφειλή προς τη νεότερη, με κριτήριο τον χρόνο καταχώρισης της οφειλής στα βιβλία εισπρακτέων εσόδων και όχι τον χρόνο λήξης της νόμιμης προθεσμίας καταβολής, εφάπαξ ή σε δόσεις. Μάλιστα, επί των οφειλών προς το Δημόσιο που θα ρυθμίζονται δεν θα υπολογίζονται περαιτέρω τόκοι ή προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής.

www.dikaiologitika.gr

Η αξία των χορηγηθέντων δώρων σε πελάτες εκπίπτει από τα ακαθάριστα έσοδα, εφόσον τεκμηριωθεί ότι η δαπάνη γίνεται προς το συμφέρον της επιχείρησης

Η αξία των χορηγηθέντων δώρων σε πελάτες εκπίπτει από τα ακαθάριστα έσοδα, εφόσον τεκμηριωθεί ότι η δαπάνη γίνεται προς το συμφέρον της επιχείρησης

ΕΡΩΤΗΜΑ
Εταιρεία δίνει δώρα σε πελάτες και προμηθευτές (αγορά καλαθιών με ποτά), στα οποία δεν αναγράφεται η επωνυμία της εταιρείας. Κάθε δώρο συσχετίζεται με στοιχεία του πελάτη και το κόστος αυτών, σε σχέση με τον τζίρο, αντιπροσωπεύει μικρό ποσοστό.

Μπορεί η δαπάνη αυτή να ενταχτεί στην κατηγορία των δαπανών προβολής και διαφήμισης και να αναγνωρισθεί φορολογικά η έκπτωση της δαπάνης αυτής;

ΓΝΩΜΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Η Γνώμη της Φορολογικής Επιτροπής σχετικά με το παραπάνω ερώτημα είναι η εξής:

• Στις διατάξεις του άρθρου 22 του νόμου 4172/2013, ορίζεται ότι:

«Κατά τον προσδιορισμό του κέρδους από επιχειρηματική δραστηριότητα, επιτρέπεται η έκπτωση όλων των δαπανών, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 23 του Κ.Φ.Ε., οι οποίες:

α) πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της,

β) αντιστοιχούν σε πραγματική συναλλαγή και η αξία της συναλλαγής δεν κρίνεται κατώτερη ή ανώτερη της αγοραίας, στη βάση των στοιχείων που διαθέτει η Φορολογική Διοίκηση,

γ) εγγράφονται στα τηρούμενα βιβλία απεικόνισης των συναλλαγών της περιόδου κατά την οποία πραγματοποιούνται και αποδεικνύονται με κατάλληλα δικαιολογητικά.»

• Επίσης στην ΠΟΛ.1113/2.6.2015, «Κοινοποίηση των διατάξεων των άρθρων 22, 22Α και 23 του ν. 4172/2013 (ΦΕΚ 167Α')» αναφέρονται τα εξής:

«Άρθρο 22 Εκπιπτόμενες επιχειρηματικές δαπάνες
……
2. Ειδικότερα, εκπίπτουν οι δαπάνες που: α) πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της. Συγκεκριμένα, στις δαπάνες της περίπτωσης αυτής εμπίπτει κάθε δαπάνη, που κρίνεται απαραίτητη από τον επιχειρηματία ή τη διοίκηση της επιχείρησης, ανεξάρτητα εάν αυτή πραγματοποιείται δυνάμει νόμιμης ή συμβατικής υποχρέωσης, για την επίτευξη του επιχειρηματικού σκοπού, την ανάπτυξη των εργασιών, τη βελτίωση της θέσης της στην αγορά, εφόσον αυτή ενεργείται στα πλαίσια της οικονομικής αποστολής της ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της και μπορεί να συμβάλλει στη δημιουργία εισοδήματος ή άλλως αποβλέπει στη διεύρυνση των εργασιών της και στην αύξηση του εισοδήματος της (ΣτΕ 2033/2012) ή στην υλοποίηση δράσεων στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

Δεν επιτρέπεται, δε, στη φορολογική αρχή να ελέγχει τη σκοπιμότητα και το προσήκον μέτρο των δαπανών αυτών (ΣτΕ 2963/2013, ΣτΕ 1729/2013, ΣτΕ 1604/2011, κ.ά.), εκτός αν τούτο ορίζεται ρητά και ειδικά στο νόμο (π.χ. ενδοομιλικές συναλλαγές)».

• Στην με αριθμ. πρωτ.: Δ12Α 1170320 ΕΞ 2014/30.12.2014 απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών αναφέρεται ότι: «σύμφωνα με την διοικητική και δικαστηριακή νομολογία, για την αναγνώριση μιας επαγγελματικής δαπάνης πρέπει να συντρέχουν αθροιστικά ορισμένες προϋποθέσεις όπως, η δαπάνη να προβλέπεται από διάταξη νόμου, να είναι βεβαία, δεδουλευμένη και εκκαθαρισμένη, πραγματική, παραγωγική, να προκύπτει από έγγραφα δικαιολογητικά, κλπ. και να έχει καταχωρηθεί στα βιβλία».

Περαιτέρω στις διατάξεις του άρθρου 23 του Ν. 4172/2013, όπου καθορίζονται περιοριστικά οι μη εκπιπτόμενες δαπάνες, δεν περιλαμβάνονται, μεταξύ αυτών οι δαπάνες δώρων.

Η δαπάνη που πραγματοποιεί η επιχείρηση για δώρα σε πελάτες-προμηθευτές (π.χ. καλάθια με ποτά), στα οποία δεν αναγράφεται η επωνυμία της ή άλλα χαρακτηριστικά διαφήμισής της, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί διαφημιστική δαπάνη για να υπαχθεί σε δημοτικό τέλος 2%.

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η έκπτωση της δαπάνης των δώρων είναι θέμα πραγματικό, και εφόσον, μπορεί να τεκμηριωθεί ότι γίνεται προς το συμφέρον της επιχείρησης (όπως προβλέπουν οι διατάξεις του ΚΦΕ), τότε η δαπάνη αυτή θα αναγνωρισθεί προς έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα.

Πηγή: Taxheaven